២០២៦ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ចំណុចសំខាន់ ៧ យ៉ាង
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់នៅលើទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវគោរពច្បាប់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ នៅឆ្នាំ២០២៦ ច្បាប់នេះអនុវត្តក្នុងក...
២០២៦ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ចំណុចសំខាន់ ៧ យ៉ាង
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់នៅលើទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវគោរពច្បាប់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ នៅឆ្នាំ២០២៦ ច្បាប់នេះអនុវត្តក្នុងការប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោក និងលីគជាតិជាច្រើន។ ការប្រកួតធម្មតាមាន ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី បូកពេលបន្ថែម ហើយការផ្លាស់ប្តូរកីឡាករអាចមានរហូតដល់ ៥ នាក់ក្នុងការប្រកួតភាគច្រើន។ ចំណុចសំខាន់ផ្សេងទៀតរួមមាន បាល់ក្រៅទីលាន បាល់ជ្រុង បាល់ពិន័យ កំហុស អុហ្វសាយ និងកាតលឿងក្រហម។ គេហទំព័រ ការវិភាគក្រុម ប្រើច្បាប់ទាំងនេះជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ពន្យល់យុទ្ធសាស្ត្រ ស្ថិតិកីឡាករ និងការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦។ អ្នកគួររៀនតាមលំដាប់ពីចំនួនកីឡាករ ពេលវេលា និងករណីបាល់ពិន័យ ដើម្បីមើលការប្រកួតបានច្បាស់ជាងមុន។

ច្បាប់មិនមែនជាគ្រឿងតុបតែងសម្រាប់សៀវភៅអាជ្ញាកណ្ដាលទេ។ វាជាផែនទីដែលបង្ហាញថា ហេតុអ្វីបានជាគ្រាប់បាល់មួយត្រូវបានទទួលស្គាល់ ឬហេតុអ្វីបានជាអ្នកវាយប្រហារម្នាក់ត្រូវបានផ្លុំអុហ្វសាយ។ មនុស្សជាច្រើនស្រែកថា “អាជ្ញាកណ្ដាលលំអៀង” មុនពេលពួកគេដឹងថា ខ្សែអុហ្វសាយមិនមែនជាគំនូរតុបតែងលើអេក្រង់ឡើយ។ ចង់ឃើញការបកស្រាយអំពីការប្រកួត និងទិន្នន័យដែលមានហេតុផល សូមចាប់ផ្តើមពីទំព័ររបស់ ការវិភាគក្រុម។
សម្រាប់ការអានបន្ថែម អ្នកអាចមើល មគ្គុទ្ទេសក៍យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
ចង់ស្គាល់ចំណុចសំខាន់ៗឱ្យលឿនមែនទេ? សូមចូលមើលប្រភពវិភាគបន្ថែមនៅទីនេះ។
ការប្រៀបធៀបរហ័ស៖ ច្បាប់ណាខ្លះត្រូវចាំ?
| ចំណុច | ច្បាប់សំខាន់ | អ្វីដែលអ្នកគាំទ្រគួរមើល |
|---|---|---|
| ចំនួនកីឡាករ | ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម រួមអ្នកចាំទី | ក្រុមត្រូវមានយ៉ាងតិច ៧នាក់ ដើម្បីបន្តការប្រកួត |
| ពេលវេលា | ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី | ពេលបន្ថែមអាស្រ័យលើការពន្យារពេល |
| ការប្តូរ | ជាទូទៅអនុញ្ញាត ៥នាក់ | ប្តូរបានក្នុងឱកាសកំណត់តាមបទបញ្ជាកម្មវិធី |
| អុហ្វសាយ | អ្នកវាយប្រហារនៅមុខបាល់ និងខ្សែការពារចុងក្រោយពេលបញ្ជូន | មិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ |
| កាត | លឿងសម្រាប់ព្រមាន ក្រហមសម្រាប់បណ្តេញ | កាតពីរលឿងក្លាយជាក្រហម |
| បាល់ពិន័យ | មានផ្ទាល់ និងប្រយោល | បាល់ផ្ទាល់អាចចូលទីដោយមិនប៉ះអ្នកផ្សេង |
តារាងនេះបំបែកច្បាប់ដែលអ្នកមើលតែងច្រឡំជាងគេ។ ក្រុមដែលមានកីឡាករ ១០នាក់ដោយសារកាតក្រហម នៅតែអាចប្រកួតបន្តបាន ប៉ុន្តែមិនអាចបំពេញកីឡាករថ្មីជំនួសអ្នកដែលត្រូវបណ្តេញឡើយ។ ចំណែកការប្តូរ ៥នាក់ មិនមានន័យថាអ្នកគ្រប់គ្រងអាចប្តូរ ៥ដងដោយគ្មានកំណត់ទេ ព្រោះការប្រកួតជាច្រើនអនុញ្ញាតឱ្យប្រើឱកាសប្តូរត្រឹម ៣ លើកក្នុងពេលប្រកួត និងអាចបន្ថែមឱកាសនៅពាក់កណ្តាលតង់។ ច្បាប់ជាក់លាក់អាចខុសគ្នាតាមការប្រកួត ដូច្នេះតារាងប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ឬសហព័ន្ធក្នុងតំបន់គឺជាចំណុចត្រួតពិនិត្យល្អជាងការស្តាប់ពាក្យចចាមអារ៉ាមតាមបណ្តាញសង្គម។
ជុំទី១៖ តើចំនួនកីឡាករ និងទីតាំងមានន័យដូចម្តេច?
ចំនួនកីឡាករផ្លូវការគឺ ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តដោយក្រុមណាមួយដែលមានតិចជាង ៧នាក់ឡើយ។ អ្នកចាំទីត្រូវសម្គាល់ដោយពណ៌ខុសពីកីឡាករផ្សេង អាជ្ញាកណ្ដាល និងអ្នកចាំទីក្រុមគូប្រកួត។ ទោះបីកីឡាករប្តូរទីតាំងក្នុងពេលប្រកួតក៏ដោយ អ្នកដែលអាចប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យគឺអ្នកចាំទីដែលបានកំណត់តួនាទីប៉ុណ្ណោះ។
ក្នុងការរៀបចំក្រុម កីឡាករមិនត្រូវបានចងជាប់នឹងតំបន់តូចៗដូចជាទំនិញដាក់លើធ្នើទេ ប៉ុន្តែតួនាទីមានឥទ្ធិពលលើការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រ។ អ្នកការពារកណ្តាលត្រូវគ្របដណ្តប់តំបន់ខាងក្រោយ ខ្សែបម្រើត្រូវគ្រប់គ្រងចម្ងាយ និងខ្សែប្រយុទ្ធត្រូវស្វែងរកចន្លោះ។ កំហុសជាក់ស្តែងមួយដែលអ្នកមើលថ្មីៗតែងធ្វើ គឺរាប់កីឡាករបម្រុងជាកីឡាករលើទីលាន។ សន្លឹកបញ្ជីក្រុមអាចមានកីឡាករបម្រុងច្រើនជាង ៧នាក់ ប៉ុន្តែមានតែ ១១នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលចាប់ផ្តើមលេង។
របៀបអានប្លង់ ៤-៣-៣ និង ៤-២-៣-១
ចំណុចជាក់លាក់មួយដែលមិនសូវមានអ្នកពន្យល់ គឺករណីកីឡាករត្រូវបានបណ្តេញមុនពេលចាប់ផ្តើមប្រកួត។ ប្រសិនបើកីឡាករដែលមានឈ្មោះក្នុងបញ្ជីចាប់ផ្តើមត្រូវបានបណ្តេញមុនការទាត់បាល់ចាប់ផ្តើម គាត់អាចត្រូវជំនួសដោយកីឡាករបម្រុងដែលមានឈ្មោះក្នុងបញ្ជី ហើយចំនួនឱកាសប្តូរមិនត្រូវកាត់បន្ថយតាមរបៀបធម្មតា។ ប៉ុន្តែបើកីឡាករបម្រុងត្រូវបានបណ្តេញមុនការចាប់ផ្តើម គាត់មិនអាចជំនួសអ្នកណាបានឡើយ។ សម្រាប់ការពិនិត្យពាក្យច្បាប់ដើម អ្នកអាចអាន ច្បាប់ការប្រកួតរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដែលបញ្ជាក់ថា “ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តបានទេ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយមានតិចជាង ៧នាក់”។
ការយល់ដឹងអំពីរចនាសម្ព័ន្ធនេះជួយឱ្យអ្នកអានស្ថិតិបានត្រឹមត្រូវ។ ការរងរបួសរបស់ខ្សែការពារម្នាក់ មិនត្រឹមតែប្តូរឈ្មោះក្នុងបញ្ជីទេ ប៉ុន្តែអាចបង្ខំឱ្យក្រុមផ្លាស់ប្តូរខ្សែបម្រើ ឬបើកចន្លោះនៅខាងស្តាំ។ ក្នុងការវិភាគការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ ការវិភាគក្រុមគួរតែពិនិត្យទាំងកីឡាករចាប់ផ្តើម កីឡាករបម្រុង និងការផ្លាស់ប្តូរតួនាទី បើមិនដូច្នេះទេ ការទស្សន៍ទាយនឹងស្មើនឹងបោះកាក់ហើយហៅវាថាយុទ្ធសាស្ត្រ។
ជុំទី២៖ តើពេលវេលា ការប្តូរ និងការពន្យារពេលដំណើរការយ៉ាងដូចម្តេច?
ការប្រកួតបាល់ទាត់ស្តង់ដារមាន ៩០នាទី បែងជា ២ តង់ ៤៥នាទី និងមានការសម្រាកមិនលើស ១៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្ដាលអាចបន្ថែមពេលសម្រាប់ការប្តូរកីឡាករ របួស ការអបអរគ្រាប់បាល់ ការពន្យារពេល និងការពិនិត្យប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូ។ ពេលបន្ថែមមិនមែនជាលេខដែលអ្នករៀបចំការប្រកួតបោះឆ្នោតទេ វាត្រូវបានគណនាតាមការខាតបង់ពេលវេលាក្នុងតង់នីមួយៗ ហើយអាជ្ញាកណ្ដាលជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយ។
ការប្តូរកីឡាករ ៥នាក់គឺជាចំណុចដែលត្រូវប្រយ័ត្ន។ នៅការប្រកួតជាច្រើន ក្រុមមានឱកាសប្តូរនៅក្នុងពេលប្រកួតចំនួន ៣ដង ប៉ុន្តែការប្តូរច្រើននាក់ក្នុងឱកាសតែមួយត្រូវរាប់ជាឱកាសតែមួយ។ ការប្តូរនៅពាក់កណ្តាលតង់ ជាទូទៅមិនរាប់ចូលក្នុងឱកាសប្តូរទាំង ៣ទេ។ ប្រសិនបើការប្រកួតឈានចូលម៉ោងបន្ថែម បទបញ្ជាកម្មវិធីអាចអនុញ្ញាតឱ្យមានកីឡាករប្តូរបន្ថែម និងឱកាសប្តូរបន្ថែម។ និយាយឱ្យខ្លី កុំឃើញលេខ ៥ ហើយសន្និដ្ឋានថាក្រុមអាចប្តូរដោយសេរីដូចជាប្តូរឆានែលទូរទស្សន៍។

ព័ត៌មានដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍គឺ ការប្តូរច្រើននាក់ក្នុងឱកាសតែមួយអាចបង្កើតផលប៉ះពាល់យុទ្ធសាស្ត្រខុសពីការប្តូរដាច់ៗ។ ឧទាហរណ៍ ក្រុមដែលប្តូរខ្សែប្រយុទ្ធពីរនាក់ និងខ្សែបម្រើម្នាក់ក្នុងពេលតែមួយ អាចប្តូរទម្រង់ពី ៤-៣-៣ ទៅ ៤-២-៣-១ ដោយមិនបាត់ឱកាសប្តូរបន្ថែម។ នេះជាមូលហេតុដែល ការវិភាគក្រុម ត្រូវកត់ត្រាទាំងនាទីប្តូរ និងចំនួនកីឡាករដែលប្តូរ មិនមែនកត់តែឈ្មោះអ្នកចូលទីលានឡើយ។
តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការប្រកួតធំៗអាចប្រើបច្ចេកវិទ្យាដើម្បីជួយពិនិត្យស្ថានភាពសំខាន់ ប៉ុន្តែពេលបន្ថែម និងការសម្រេចចិត្តចុងក្រោយនៅតែស្ថិតក្រោមសិទ្ធិរបស់អាជ្ញាកណ្ដាល។ អ្នកគាំទ្រគួរមើលនាឡិកាផ្លូវការ និងសញ្ញារបស់អាជ្ញាកណ្ដាល ជំនួសការទាយពីចំនួនវិនាទីដែលនៅសល់តាមការផ្សាយមិនផ្លូវការ។
ចង់យល់ពីឥទ្ធិពលនៃការប្តូរកីឡាករលើលទ្ធផលទេ? ចំណុចលម្អិតខាងក្រោមអាចជួយឱ្យការវិភាគមានមូលដ្ឋានជាងការស្រែកតាមអារម្មណ៍។
ជុំទី៣៖ តើអុហ្វសាយ បាល់ពិន័យ និងកាតត្រូវបកស្រាយដូចម្តេច?
អុហ្វសាយកើតឡើងនៅពេលផ្នែកមួយនៃក្បាល ខ្លួន ឬជើងរបស់អ្នកវាយប្រហារស្ថិតជិតខ្សែទីបញ្ចប់គូប្រកួតជាងបាល់ និងអ្នកការពារចុងក្រោយទីពីរ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ ហើយអ្នកនោះចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង។ ការឈរនៅទីតាំងអុហ្វសាយតែមួយមុខមិនមែនជាកំហុសទេ។ អ្នកលេងអាចមិនត្រូវផ្លុំអុហ្វសាយ ប្រសិនបើទទួលបាល់ដោយផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ចេញពីទី ការទាត់បាល់ជ្រុង ឬការបោះបាល់ចូលពីខ្សែចំហៀង។
បាល់ពិន័យមានពីរប្រភេទ។ បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចបញ្ចូលទីដោយផ្ទាល់ ខណៈបាល់ពិន័យប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករផ្សេងម្នាក់មុនពេលបញ្ចូលទី។ ប្រសិនបើបាល់ពិន័យប្រយោលចូលទីដោយមិនប៉ះអ្នកណា គ្រាប់បាល់មិនត្រូវរាប់ ហើយក្រុមការពារទទួលបានការទាត់បាល់ចេញពីទី។ កំហុសក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមការពារ អាចនាំទៅបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ ប្រសិនបើកំហុសនោះជាកំហុសដែលសមនឹងការផ្តល់បាល់ពិន័យផ្ទាល់។
មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ និងការជ្រើសរើសអ្នកទាត់
កាតលឿងគឺជាការព្រមានសម្រាប់សកម្មភាពដូចជា ការពន្យារពេល ការតវ៉ាខ្លាំងពេក ការបំពានចម្ងាយពេលបាល់ពិន័យ ឬកំហុសដែលគ្មានភាពសមរម្យ។ កាតក្រហមបណ្តេញកីឡាករចេញ ហើយក្រុមត្រូវបន្តដោយមានកីឡាករតិចជាងមុន។ កីឡាករដែលទទួលកាតលឿងពីរដងក្នុងការប្រកួតតែមួយ ត្រូវបានបណ្តេញចេញតាមលទ្ធផលនៃកាតលឿងទីពីរ។ ការប្រើប្រាស់កាតមិនមែនជាការដាក់ទណ្ឌកម្មតាមប្រជាប្រិយភាពឡើយ ទោះបីអ្នកគាំទ្រម្នាក់ស្លៀកអាវក្រុមគូប្រកួត ហើយស្រែកខ្លាំងដូចជាគាត់ជាអាជ្ញាកណ្ដាលទីបួនក៏ដោយ។
ចំពោះប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូ ការប្រកួតដែលមានបច្ចេកវិទ្យានេះអាចពិនិត្យករណីគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ កាតក្រហមផ្ទាល់ និងការបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណកីឡាករ។ វាមិនមានន័យថារាល់ការប៉ះគ្នាតូចៗនឹងត្រូវបញ្ឈប់ការប្រកួតឡើយ។ គោលការណ៍ដែលត្រូវបានប្រើជាទូទៅគឺ “កំហុសច្បាស់លាស់ និងជាក់ស្តែង” ឬហេតុការណ៍ធ្ងន់ធ្ងរដែលមិនបានឃើញ។ ដូច្នេះ ការមិនប្តូរសេចក្តីសម្រេចគ្រប់លើក មិនមែនជាភស្តុតាងថាប្រព័ន្ធខូចទេ។

គន្លឹះអនុវត្តសម្រាប់អ្នកវិភាគគឺកត់ត្រាលំដាប់ព្រឹត្តិការណ៍៖ ពេលបញ្ជូនបាល់ កន្លែងឈររបស់អ្នកវាយប្រហារ អ្នកការពារចុងក្រោយ ការប៉ះបាល់ និងសកម្មភាពរំខានគូប្រកួត។ ការមើលតែរូបភាពផ្អាកមួយសន្លឹកអាចបំភាន់ ព្រោះច្បាប់អុហ្វសាយវាស់នៅពេលបញ្ជូន មិនមែនពេលបាល់ទៅដល់ជើងអ្នកទទួល។ នេះជាចំណុចបច្ចេកទេសដែលធ្វើឱ្យការវិភាគរបស់ ការវិភាគក្រុម ខុសពីមតិយោបល់ដែលគ្រាន់តែប្រើពាក្យ “ជិតណាស់” ហើយបញ្ចប់ការងារ។
សម្រាប់និយមន័យផ្លូវការ អ្នកអាចពិនិត្យ ច្បាប់អុហ្វសាយរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងច្បាប់ស្តីពីកំហុសនៅទីនោះ។ ប្រភពនេះបញ្ជាក់សារសំខាន់ថា “ការស្ថិតនៅទីតាំងអុហ្វសាយ មិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯងទេ”។ នេះជាប្រយោគខ្លី ប៉ុន្តែវាអាចជួយសង្គ្រោះអ្នកពីការប្រកែកខុសជាមួយមិត្តភក្តិរយៈពេលពេញតង់ទីពីរ។
សូមមើលការបកស្រាយបន្ថែមអំពីព្រឹត្តិការណ៍ចម្រូងចម្រាស និងស្ថិតិអាជ្ញាកណ្ដាលនៅក្នុងទំព័រនេះ។
ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកណាគួរយល់ច្បាប់ចំណុចណា?
ចម្លើយខ្លីគឺ អ្នកគាំទ្រថ្មីគួរចាប់ផ្តើមពីចំនួនកីឡាករ ១១នាក់ ពេលវេលា ៩០នាទី និងការបែងចែកបាល់ពិន័យ ខណៈអ្នកវិភាគគួរបន្ថែមអុហ្វសាយ ការប្តូរ និងពេលបន្ថែម។ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មិនពិបាកទេ ប្រសិនបើបែងចែកជាផ្នែកតូចៗ ហើយអានតាមស្ថានភាពពិតក្នុងការប្រកួត។ ច្បាប់ដែលត្រូវបានអនុវត្តនៅការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ អាចមានបទបញ្ជាបន្ថែមរបស់កម្មវិធី ប៉ុន្តែគោលការណ៍មូលដ្ឋាននៅតែផ្អែកលើក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។
ការសម្រេចថាតើការប្រកួតមួយមានអត្ថប្រយោជន៍សម្រាប់ការវិភាគឬអត់ មិនគួរផ្អែកលើពិន្ទុចុងក្រោយតែមួយទេ។ ត្រូវមើលចំនួនកីឡាករដែលនៅសល់ ពេលវេលាដែលបាត់បង់ ការប្តូរដែលបានប្រើ កាត និងគ្រាប់បាល់ដែលកើតឡើងពីបាល់ពិន័យ។ ក្រុមដែលឈ្នះ ១-០ បន្ទាប់ពីគូប្រកួតត្រូវកាតក្រហមនៅនាទីទី ២០ មិនមានរូបភាពដូចក្រុមដែលឈ្នះ ១-០ ក្នុងកម្លាំងស្មើគ្នារយៈពេល ៩០នាទីឡើយ។ អ្នកដែលមើលតែពិន្ទុ ហើយអះអាងថាយល់ការប្រកួត គឺដូចជាមើលសៀវភៅពីគម្រប ហើយប្រកាសថាបានអានរួច។
បើត្រូវចងចាំតែ ៧ ចំណុច សូមរក្សាទុកបញ្ជីនេះ៖
- មួយក្រុមចាប់ផ្តើមដោយកីឡាករ ១១នាក់ រួមអ្នកចាំទី ១នាក់។
- ក្រុមត្រូវមានយ៉ាងតិច ៧នាក់ ដើម្បីបន្តការប្រកួត។
- ការប្រកួតធម្មតាមាន ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី។
- ពេលបន្ថែមអាស្រ័យលើការពន្យារពេលក្នុងតង់នីមួយៗ។
- ការប្តូរ ៥នាក់ និងចំនួនឱកាសប្តូរ អាស្រ័យលើបទបញ្ជាកម្មវិធី។
- អុហ្វសាយត្រូវវាស់នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់។
- កាតក្រហមធ្វើឱ្យក្រុមបន្តដោយមានកីឡាករតិចជាងមុន។
សម្រាប់អ្នកចង់វិភាគការប្រកួតឆ្នាំ២០២៦ ឱ្យមានវិន័យ គួរផ្ទៀងផ្ទាត់សន្លឹកក្រុម ពេលចាប់ផ្តើម ការប្តូរ កាត និងសេចក្តីសម្រេចសំខាន់ជាមួយប្រភពផ្លូវការ។ ការវិភាគក្រុមអាចជួយរៀបចំទិន្នន័យទាំងនេះឱ្យងាយអាន ប៉ុន្តែគ្មានទំព័រណាអាចជំនួសការអានច្បាប់ និងការគ្រប់គ្រងហានិភ័យដោយមានការទទួលខុសត្រូវបានឡើយ។ បើអ្នកប្រើព័ត៌មាននេះសម្រាប់ការទស្សន៍ទាយ ឬសកម្មភាពដែលពាក់ព័ន្ធនឹងប្រាក់ ត្រូវកំណត់ថវិកា និងឈប់នៅពេលហួសដែនកំណត់—ច្បាប់បាល់ទាត់មានភាពច្បាស់ ប៉ុន្តែគណនីធនាគារមិនសូវមានអារម្មណ៍កំប្លែងទេ។
បើចង់បន្តសិក្សាច្បាប់ និងស្ថិតិក្រុម សូមប្រើធនធានដែលបានរៀបចំជាប្រព័ន្ធ។

សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាសំណុំច្បាប់សម្រាប់ការប្រកួតដែលក្រុមនីមួយៗចាប់ផ្តើមដោយកីឡាករ ១១នាក់ រួមអ្នកចាំទី ១នាក់។ ច្បាប់នេះគ្របដណ្តប់ទីលាន ពេលវេលា បាល់ កំហុស អុហ្វសាយ កាត និងការប្តូរកីឡាករ។ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិជាអង្គភាពសំខាន់ក្នុងការកំណត់ច្បាប់ផ្លូវការ ហើយសហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិយកច្បាប់នេះប្រើក្នុងការប្រកួតអន្តរជាតិ។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួររៀនចំនួនកីឡាករ ពេលវេលា និងបាល់ពិន័យជាមុន។
សំណួរ៖ តើមួយក្រុមមានកីឡាករប៉ុន្មាននាក់ក្នុងការប្រកួតបាល់ទាត់?
ចម្លើយ៖ មួយក្រុមមានកីឡាករ ១១នាក់នៅលើទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់។ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយនៅសល់តិចជាង ៧នាក់ ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តតាមច្បាប់បានទេ។ កីឡាករដែលត្រូវកាតក្រហមមិនអាចត្រូវជំនួសបានឡើយ ដូច្នេះក្រុមអាចបន្តដោយមាន ១០នាក់ ឬតិចជាងនេះ។ ចំនួនកីឡាករបម្រុងគឺអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់លីគ ឬកម្មវិធីប្រកួត។
សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់មានរយៈពេលប៉ុន្មាននាទី?
ចម្លើយ៖ ការប្រកួតធម្មតាមាន ៩០នាទី បែងជា ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្ដាលបន្ថែមពេលសម្រាប់ការប្តូរ របួស ការអបអរគ្រាប់បាល់ និងការពន្យារពេលផ្សេងៗ។ ពេលសម្រាករវាងតង់មិនគួរលើស ១៥នាទីទេ។ ប្រសិនបើជាការប្រកួតដែលត្រូវរកអ្នកឈ្នះ អាចមានម៉ោងបន្ថែម ២ តង់ ១៥នាទី និងការទាត់បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ តាមបទបញ្ជាកម្មវិធី។
សំណួរ៖ តើការប្តូរកីឡាករ ៥នាក់ដំណើរការយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ក្នុងការប្រកួតជាច្រើន ក្រុមអាចប្តូរកីឡាកររហូតដល់ ៥នាក់ ប៉ុន្តែការប្តូរនោះអាចត្រូវកំណត់ត្រឹម ៣ឱកាសក្នុងពេលប្រកួត។ ការប្តូរកីឡាករច្រើននាក់ក្នុងពេលតែមួយ រាប់ជាឱកាសតែមួយ ហើយការប្តូរនៅពាក់កណ្តាលតង់ជាទូទៅមិនរាប់ចូល។ ការប្រកួតដែលមានម៉ោងបន្ថែមអាចអនុញ្ញាតកីឡាករប្តូរបន្ថែម។ ត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជារបស់លីគ ឬការប្រកួតជាក់លាក់ មុនធ្វើការសន្និដ្ឋាន។
សំណួរ៖ តើអុហ្វសាយខុសពីការឈរនៅខាងមុខខ្សែការពារយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការឈរនៅទីតាំងអុហ្វសាយមិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ កីឡាករត្រូវបានផ្លុំអុហ្វសាយនៅពេលគាត់ស្ថិតនៅទីតាំងនោះ ហើយចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង ដូចជាទទួលបាល់ រំខានអ្នកការពារ ឬទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីការប៉ះបាល់។ ទីតាំងត្រូវវាស់នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ មិនមែនពេលបាល់ទៅដល់ជើងគាត់។ ការទទួលបាល់ដោយផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ចេញពីទី បាល់ជ្រុង ឬការបោះបាល់ចូល មិនបង្កើតអុហ្វសាយទេ។
សំណួរ៖ តើបាល់ពិន័យផ្ទាល់ និងបាល់ពិន័យប្រយោលខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចចូលទីដោយផ្ទាល់ពីការទាត់របស់អ្នកលេង ខណៈបាល់ពិន័យប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករផ្សេងម្នាក់មុនពេលគ្រាប់បាល់ត្រូវបានទទួលស្គាល់។ អាជ្ញាកណ្ដាលបង្ហាញបាល់ប្រយោលដោយលើកដៃឡើង ហើយរក្សាដៃរហូតដល់បាល់ប៉ះអ្នកផ្សេង ឬចេញពីទីលាន។ កំហុសរបស់អ្នកការពារនៅក្នុងតំបន់ពិន័យអាចនាំទៅបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ ប្រសិនបើវាជាកំហុសប្រភេទបាល់ពិន័យផ្ទាល់។
សំណួរ៖ តើគួរធ្វើអ្វី ប្រសិនបើមិនយល់សេចក្តីសម្រេចអាជ្ញាកណ្ដាល?
ចម្លើយ៖ អ្នកគួរពិនិត្យវីដេអូពេញលំដាប់ព្រឹត្តិការណ៍ និងប្រៀបធៀបជាមួយច្បាប់ផ្លូវការមុនសន្និដ្ឋាន។ ត្រូវកត់ពេលបញ្ជូនបាល់ ទីតាំងកីឡាករ ការប៉ះគ្នា និងសញ្ញាដែលអាជ្ញាកណ្ដាលបង្ហាញ ព្រោះរូបភាពផ្អាកមួយសន្លឹកអាចមិនបង្ហាញបរិបទគ្រប់គ្រាន់។ ប្រសិនបើមានប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូ ការពិនិត្យត្រូវផ្អែកលើកំហុសច្បាស់លាស់ និងជាក់ស្តែង មិនមែនលើការមិនពេញចិត្តរបស់អ្នកគាំទ្រទេ។ ប្រភពដូចជា ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ គួរត្រូវបានអាទិភាព។